როცა ქალი ჩუმდება | რა იმალება სიჩუმის უკან?
ქალის სიჩუმე ყოველთვის სიმშვიდე არ არის. ზოგჯერ ქალი ჩუმდება იმიტომ, რომ აღარ აქვს სათქმელი, ზოგჯერ იმიტომ, რომ ძალიან ბევრი აქვს სათქმელი. იმდენი, რომ აღარ იცის, საიდან დაიწყოს.
ქალის სიჩუმე ხშირად ერთ დღეში არ ჩნდება. მანამდე არის ბევრი პატარა საუბარი.
- ბევრი ახსნა.
- ბევრი მცდელობა.
- ბევრი „მოდი, დავილაპარაკოთ“.
- ბევრი მოლოდინი.
- ზოგჯერ ბევრი იმედგაცრუება.
თავიდან ქალი საუბრობს:
- როცა რაღაც სტკივა, ქალი ხშირად ცდილობს ამის თქმას.
- ამბობს, რომ ყურადღება აკლია.
- ამბობს, რომ დაიღალა.
- ამბობს, რომ რაღაც შეიცვალა.
- ამბობს, რომ თავს მარტო გრძნობს.
- ამბობს, რა სჭირდება.
- ზოგჯერ ამას პირდაპირ ამბობს.
- ზოგჯერ ირიბად.
- ზოგჯერ კამათით.
- ზოგჯერ წყენით.
- ზოგჯერ ცრემლებით.
მაგრამ ამ ყველაფრის უკან ხშირად ერთი მარტივი სურვილი დგას:
„დამინახე.“
ქალს ყოველთვის პრობლემის გადაწყვეტა არ სჭირდება.
ხშირად მას სჭირდება, რომ მისი განცდა ვინმემ სერიოზულად მიიღოს.
შემდეგ იწყება შინაგანი გადაღლა მუდმივი ახსნით
როდესაც ქალი რამდენჯერმე ამბობს ერთსა და იმავეს და ცვლილებას ვერ ხედავს, მასში შინაგანად ნელ-ნელა მიმდინარეობს იცვლება.
- ის აღარ ცდილობს იმდენს.
- აღარ ხსნის ყველა დეტალს.
- აღარ ითხოვს.
- აღარ კამათობს იმაზე, რაზეც ადრე საათობით საუბრობდა.
არა იმიტომ, რომ აღარ აწუხებს. რამედ იმიტომ, რომ დაიღალა საკუთარი ტკივილის დამტკიცებით.
ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე ეტაპი ურთიერთობაში. როცა ადამიანს უკვე აღარ უნდა, რომ გაიგონ. მას უბრალოდ აღარ სჯერა, რომ გაიგებენ.
უმეტესად ქალის სიჩუმის უკან იმალება წყენა
წყენა, რომელიც ერთი კონკრეტული შემთხვევით არ ჩნდება.
ის გროვდება.
- ერთი სიტყვით.
- ერთი უყურადღებობით.
- ერთი დაპირებით, რომელიც არ შესრულდა.
- ერთი საუბრით, რომელიც არ შედგა.
ერთი შემთხვევით, როცა ქალს მხარდაჭერა სჭირდებოდა და მარტო დარჩა.
ცალკე აღებული, შესაძლოა არც ერთი მათგანი არ იყოს გადამწყვეტი, თუმცა დაგროვილი გამოცდილება ადამიანში აჩენს განცდას:
„მე ამ ურთიერთობაში მარტო ვატარებ ჩემს ემოციებს.“
და როცა წყენა დიდხანს არ გამოითქმის ან არ მუშავდება, ის ხშირად სიჩუმედ გარდაიქმნება.
შიში სიჩუმის უკან:
ქალების უმეტესობა ვერ ამბობს იმას, რასაც გრძნობს.
- ზოგჯერ იმიტომ, რომ ეშინია კონფლიქტის.
- ეშინია უარყოფის.
- ეშინია, რომ „ზედმეტად ემოციურს“ უწოდებენ.
- ეშინია, რომ მისი სიტყვები მის წინააღმდეგ იქნება გამოყენებული.
- ეშინია, რომ გულწრფელობა ურთიერთობას დააზიანებს.
ამიტომ ირჩევს დუმილს.
გარედან ეს შეიძლება სიმშვიდეს ჰგავდეს, ხოლო შიგნით შიგნით კი შეიძლება დიდი დაძაბულობა მიმდინარეობდეს.
ზოგჯერ ქალი ჩუმდება იმიტომ, რომ აღარ უნდა იყოს „რთული“
ბევრ ქალს აქვს შინაგანი გამოცდილება:
- „ნუ გაართულებ.“
- „ნუ იკამათებ.“
- „მოითმინე.“
- „ყველაფერი კარგად იქნება.“
- „კაცი ასეთია.“
- „ოჯახისთვის უნდა გაუძლო.“
და ქალი თანდათან სწავლობს საკუთარი ემოციების შემცირებას.
იწყებს ფიქრს:
- „იქნებ ზედმეტად ბევრს ვითხოვ?“
- „იქნებ მე ვარ პრობლემა?“
- „იქნებ მართლა უნდა მოვითმინო?“
ასე ქალი შეიძლება არა მხოლოდ სხვებთან, არამედ საკუთარ თავთანაც გაჩუმდეს.
ყველაზე მძიმე ეტაპი | როცა ქალი საკუთარ თავს აღარ უსმენს, როცა ქალი მუდმივად სხვის საჭიროებებს აყენებს წინ, ნელ-ნელა კარგავს შინაგან ხმას.
- მან იცის, რა სჭირდება შვილს.
- იცის, რა სჭირდება პარტნიორს.
- იცის, რა სჭირდება ოჯახს.
მაგრამ აღარ იცის: „რა მჭირდება მე?“
ეს უკვე მხოლოდ ურთიერთობის პრობლემა აღარ არის | ეს საკუთარ თავთან კავშირის დაკარგვის დასაწყისია.
ქალი შეიძლება ყოველდღიურად ასრულებდეს ყველა თავის როლს და მაინც გრძნობდეს, რომ საკუთარ ცხოვრებაში თითქოს სტუმარია.
ზოგჯერ სიჩუმე უბრალოდ გადაღლილობაა:
ყველა სიჩუმეს ტრაგიკული მიზეზი არ აქვს. ზოგჯერ ადამიანს უბრალოდ ემოციური რესურსი აღარ აქვს.
- ქალს შეიძლება სჭირდებოდეს დრო.
- მარტო ყოფნა.
- დასვენება.
- საკუთარ თავთან დაბრუნება.
ზოგჯერ „არ მინდა საუბარი“ ნიშნავს მხოლოდ:
„ახლა ძალიან გადაღლილი ვარ და ჯერ საკუთარ ემოციებს უნდა გავუგო.“
ამ განსხვავების დანახვა მნიშვნელოვანია.
ჯანსაღი სიჩუმე შეიძლება იყოს სივრცე | მტკივნეული სიჩუმე კი დისტანცია.
არსებობს სიჩუმე, რომელიც უკვე ემოციური დაშორებაა:
ყველაზე საგანგაშო ყოველთვის კამათი არ არის. ხშირად უფრო მნიშვნელოვანი ის არის, რომ ქალი აღარ ინტერესდება.
- აღარ აზიარებს საკუთარ დღეს.
- აღარ ჰყვება, რას გრძნობს.
- აღარ ცდილობს ურთიერთობის გამოსწორებას.
- აღარ ელოდება.
- აღარ ითხოვს.
თითქოს ყველაფერი მშვიდია, თუმცა ამ სიმშვიდის მიღმა შეიძლება უკვე დიდი ემოციური დისტანცია იდგეს.
ქალი ჯერ შეიძლება ურთიერთობაში იყოს ფიზიკურად, მაგრამ შინაგანად უკვე იწყებდეს მისგან დაშორებას.
ქალი ყოველთვის მაშინ არ მიდის, როცა აღარ უყვარს
ზოგჯერ ადამიანი მიდის იმიტომ, რომ სიყვარულთან ერთად საკუთარ თავსაც ვეღარ პოულობს.
ქალს შეიძლება ჯერ კიდევ უყვარდეს | მაგრამ აღარ ჰქონდეს ძალა.
შეიძლება ახსოვდეს კარგი წლები.
შეიძლება აფასებდეს პარტნიორს.
შეიძლება არ უნდოდეს ოჯახის დანგრევა.
თუმცა ამავე დროს გრძნობდეს:
„ასე გაგრძელება აღარ შემიძლია.“
სიყვარული და ტკივილი ერთმანეთის გამორიცხავი არ არის | შეიძლება გიყვარდეს ადამიანი და მაინც ვერ შეძლო იმავე ურთიერთობაში დარჩენა.
ყველაზე მნიშვნელოვანი მხარე:
ქალის სიჩუმე ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ ის მიდის.
თმცა ყოველთვის ღირს კითხვა:
„რა მოხდა მანამდე, სანამ გაჩუმდებოდა?“
- იქნებ დაიღალა.
- იქნებ ეწყინა.
- იქნებ ეშინია.
- იქნებ აღარ სჯერა, რომ მისი ხმა მნიშვნელოვანია.
- იქნებ უბრალოდ დასვენება სჭირდება.
- იქნებ დიდი ხანია საკუთარ თავს ეძებს.
ან იქნებ ურთიერთობაში ყოფნის მიუხედავად, ძალიან მარტო დარჩა.
ამიტომ, როცა ქალი ჩუმდება, ნუ ჰკითხავ მხოლოდ:
„რატომ აღარ ლაპარაკობ?“
ჰკითხე:
- „რა დაგიგროვდა?“
- „რა ვერ მითხარი?“
- „როდის დაიწყე ასე ყოფნა?“
- „რა გჭირდება ჩემგან ახლა?“
და ყველაზე მნიშვნელოვანი: | „რას ვერ ვხედავ შენში?“
ქალებისთვის:
თუ საკუთარ თავს ამ სიჩუმეში ცნობ, გახსოვდეს:
შენი ემოციები ზედმეტი არ არის.
შენი საჭიროებები ეგოიზმი არ არის.
დაღლა სისუსტე არ არის.
დახმარების თხოვნა სირცხვილი არ არის.
საკუთარი თავის არჩევა სიყვარულის ღალატი არ არის.
ეცადე, შენი სიჩუმე ერთადერთ ენად არ აქციო.
თუ შეგიძლია | თქვი.
თუ სიტყვებით ვერ ამბობ | დაწერე.
თუ მარტო ვერ უმკლავდები | მოძებნე უსაფრთხო ადამიანი, ვისთანაც შეძლებ საუბარს.
საკუთარი თავის მოსმენა არ ნიშნავს ურთიერთობის დასრულებას | ზოგჯერ სწორედ იქ იწყება მისი გადარჩენა.
მამაკაცებისთვის:
თუ ქალი, რომელიც ადრე ბევრს საუბრობდა, ახლა ჩუმდება, ნუ იჩქარებ იფიქრო, რომ „უბრალოდ გადაუვლის“.
შეამჩნიე ცვლილება, მოუსმინე არა მხოლოდ მის სიტყვებს, არამედ იმასაც, რაც სიტყვებს შორის აღარ ითქმის.
ნუ ეცდები მაშინვე გამოსავლის პოვნას | ჯერ მოუსმინე.
ნუ შეაფასებ მის ემოციას | ეცადე გაიგო, რა დგას მის უკან.
ზოგჯერ ქალს არ სჭირდება ადამიანი, რომელიც მის პრობლემას მოაგვარებს.
მას სჭირდება ადამიანი, რომლის გვერდითაც აღარ მოუწევს საკუთარი ტკივილის დამალვა.
და ბოლოს | ქალის სიჩუმე შეიძლება იყოს ბევრი რამის
დასაწყისი:
- დაღლის.
- წყენის.
- შიშის.
- იმედგაცრუების.
- საკუთარი თავის დაკარგვის.
- დასვენების საჭიროების.
- ან შინაგანი დაშორების.
ამიტომ ნუ ეცდები მხოლოდ სიჩუმის დარღვევას ან გატეხვას. ეცადე გაიგო მიზეზი, რატომ გაჩნდა ეს სიჩუმე.
რადგან ზოგჯერ ქალის სიჩუმის მიღმა იმალება არა პასუხის არქონა, არამედ წლების განმავლობაში უთქმელი კითხვა:
„შეგიძლია ერთხელ მაინც დამინახო ისე, როგორც მე ვარ | და არა მხოლოდ ისე, როგორც გჭირდება, რომ ვიყო?“
Comments