რატომ გვიცრუვდება იმედები ურთიერთობებში

ხშირად, არაერთხელ გიგრძვნია ის მძიმე მარტოობა, რომელიც მაშინ ჩნდება, როცა ადამიანი, რომელსაც გიყვარს და ენდობოდი, შენს მოლოდინებს არ ამართლებს.

- გეგონა, რომ გაგიგებდა.

- გეგონა, რომ შენს გვერდით იქნებოდა.

- გეგონა, რომ შენს გრძნობებს დაინახავდა

და იმ მნიშვნელობას მიანიჭებდა, რასაც შენ ანიჭებდი.

თუმცა რაღაც შეიცვალა.

- მისმა სიტყვებმა გატკინა.

- მისმა საქციელმა დაგაბნია.

- მისმა დუმილმა დაგაფიქრა.

და ნელ-ნელა იმ ადამიანთან, ვისთანაც თავს მშვიდად უნდა გრძნობდე, შინაგანად მარტო დარჩი.

გტკივა | ჩნდება ბრაზი, წყენა, იმედგაცრუება და პრეტენზია.

იწყებ იმ ყველაფრის გახსენებას, რაც გააკეთე მისთვის, და

ფიქრობ: „ამდენი გავეცი და სანაცვლოდ რატომ მივიღე ეს?“

ზოგჯერ გინდა, ადამიანმა უბრალოდ დაინახოს შენი ტკივილი. მიხვდეს, რას გიკეთებს. ზოგჯერ კი ყველაზე მეტად ის გტკივა, რომ ადამიანი, რომლისგანაც ყველაზე მეტად ელოდი სითბოს, სწორედ ის აღმოჩნდა, ვინც ყველაზე მეტად დაგაშორა შინაგან სიმშვიდესთან.

მაშინ ჩნდება ერთი შეხედვით მარტივი, მაგრამ ძალიან მძიმე კითხვა:„რატომ მექცევიან ასე?“

მოდი, ერთი წუთით შევჩერდეთ, დავაცხროთ ემოციები და საკუთარ თავში ჩავიხედოთ. არა იმისთვის, რომ საკუთარი თავი დავადანაშაულოთ, არამედ იმისთვის, რომ გავიგოთ:

რა ხდება ჩვენში მაშინ, როცა სხვა ადამიანი ჩვენს მოლოდინს ვერ ამართლებს?

როცა მოლოდინი იმედგაცრუებად იქცევა:

ხშირად ჩვენი ყველაზე დიდი იმედგაცრუება მაშინ იწყება, როცა სხვა ადამიანს ვაკისრებთ პასუხისმგებლობას ჩვენს შინაგან მდგომარეობაზე.

- გვინდა, მან გაგვაბედნიეროს.

- დაგვაფასოს.

- გაგვიგოს.

- დაგვიმტკიცოს სიყვარული.

გვინდა, საჭირო დროს დაგვირეკოს, გვესაუბროს, გვიგრძნოს და ზუსტად ისე მოიქცეს, როგორც ჩვენ გვჭირდება.

გვინდა, რომ მან იცოდეს, როდის გვჭირდება სიტყვა, როდის | ჩახუტება და როდის | უბრალოდ ჩვენ გვერდით ყოფნა.

თუმცა რაც უფრო დიდია მოლოდინი, მით უფრო მტკივნეული ხდება რეალობასთან შეჯახება.

როცა ადამიანი ჩვენს მოლოდინს ვერ ამართლებს, გვგონია, რომ მან რაღაც წაგვართვა.

- წაგვართვა სიმშვიდე.

- სიყვარულის განცდა.

- უსაფრთხოების შეგრძნება.

ზოგჯერ კი საკუთარი მნიშვნელობის განცდაც.

მაგრამ შესაძლოა, სწორედ ამ მომენტში აღმოვაჩინოთ ის ადგილი, სადაც საკუთარ თავთან რაღაც გვაკლია.

იქ, სადაც საკუთარ თავს ჯერ კიდევ ვერ ვაძლევთ იმ მხარდაჭერას, მიღებას ან სიყვარულს, რომელსაც ასე დაჟინებით ვითხოვთ სხვებისგან.

მოლოდინი ხშირად დაუმუშავებელი შინაგანი მოთხოვნილების გამოხატულებაა.

ზოგჯერ ის, რასაც სხვას ვთხოვთ, სინამდვილეში ის არის, რასაც საკუთარ თავს დიდი ხანია ვერ ვაძლევთ:

მიღებას | სიყვარულს | დაფასებას | უსაფრთხოებას | პატივისცემას.

- შეიძლება გინდოდეს, რომ სხვამ დაგაფასოს, რადგან თავად ვერ გრძნობ საკუთარ ღირებულებას.

- შეიძლება მუდმივად ითხოვდე ყურადღებას, რადგან უყურადღებობის დროს თავს უმნიშვნელოდ გრძნობ.

- შეიძლება გჭირდებოდეს მუდმივი დადასტურება, რომ უყვარხარ, რადგან შინაგანად სიყვარულის დაკარგვის გეშინია.

- შეიძლება გინდოდეს, რომ სხვამ გაგიგოს, მაშინ როცა თავად ვერ ახერხებ საკუთარ ემოციებში გარკვევას.

ამიტომ მნიშვნელოვანი საკუთარ თავთან ერთი ძალიან გულწრფელი კითხვის დასმა:

„რას ვითხოვ ამ ადამიანისგან და რა იმალება ამ მოთხოვნილების უკან?“

ამ კითხვაზე პასუხი ზოგჯერ ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე კითხვა: „რატომ მოიქცა ის ასე?“

ამიტომ ზოგიერთი ურთიერთობისგან მიღებული ტკივილი მხოლოდ იმ ადამიანის შესახებ არ არის, ვინც გვატკინა.

ის ჩვენზეც გვიყვება | გვეუბნება, სად ვართ დაუცველები | რისი გვეშინია | რას ველოდებით | რისი მიღება გვიჭირს და სად დავკარგეთ საკუთარი თავი იმის მცდელობაში, რომ სხვა ადამიანი არ დაგვეკარგა.

რამდენიმე სიმართლე, რომელიც მნიშვნელოვანია გავაცნობიეროთ

1. სხვაში ხშირად იმას ვამჩნევთ, რასაც საკუთარ თავში ვატარებთ.

ჩვენი გამოცდილება, შიშები, მოლოდინები და დაუმუშავებელი ემოციები გავლენას ახდენს იმაზე, როგორ აღვიქვამთ სხვა ადამიანს.

ზოგჯერ ადამიანი რაღაცას ამბობს, მაგრამ ჩვენ მის სიტყვებში იმაზე მეტს ვკითხულობთ, ვიდრე რეალურად თქვა, იმიტომ, რომ მის სიტყვებს ჩვენი გამოცდილება და შინაგანი მდგომარეობა უსმენს.

ამიტომ მნიშვნელოვანია გავარჩიოთ: რას აკეთებს რეალურად სხვა ადამიანი და რას ვამატებთ ჩვენ ამ ქცევას საკუთარი გამოცდილებიდან.

2. როცა სხვას ვერ ვპატიობთ, აუცილებელია საკუთარ თავს დავაკვირდეთ.

რა არის ის, რასაც საკუთარ თავს ვერ ვპატიობთ?

სად ვართ საკუთარი თავის მიმართ ზედმეტად მკაცრები?

ზოგჯერ სხვის შეცდომაზე ჩვენი რეაქცია იმაზე ძლიერია, ვიდრე თავად სიტუაცია მოითხოვს. შეიძლება იმიტომ, რომ ეს შეცდომა ჩვენს ძველ ტკივილს შეეხო ან იმ ადგილს, სადაც საკუთარ თავს ჯერ კიდევ ვასამართლებთ.

პატიება არ ნიშნავს მომხდარის დავიწყებას და არც სხვისი საქციელის გამართლებას. პატიება ნიშნავს, რომ აღარ გინდა, წარსულის ტკივილმა შენი დღევანდელი ცხოვრება მართოს.

3. ყველა ადამიანი საკუთარ აღქმაში ცხოვრობს.

ის, რასაც ერთი ადამიანი სიმართლედ მიიჩნევს, შესაძლოა, მეორისთვის სრულიად განსხვავებული რეალობა იყოს.

ჩვენ ხშირად გვგონია, რომ თუ ადამიანს ნამდვილად ვუყვარვართ, ის აუცილებლად ისე დაინახავს სამყაროს, როგორც ჩვენ, მაგრამ სიყვარული არ ნიშნავს ერთნაირ შეხედულებას ან აზროვნებას.

ადამიანებს განსხვავებული გამოცდილება, შიში, საჭიროებები და აღქმა აქვთ. ამიტომ ურთიერთობაში მხოლოდ საკუთარი სიმართლის დაცვა საკმარისი არ არის.

საჭიროა სხვისი სამყაროს მოსმენაც.

ეს არ ნიშნავს, რომ საკუთარი სიმართლე უნდა დათმო | ეს ნიშნავს იმას, რომ შეგიძლია თქვა:

„მე ამას სხვანაირად ვხედავ, მაგრამ მინდა გავიგო, შენ როგორ ხედავ.“

4. ყველა ადამიანი არ არის ჩვენი მტერი, ყველა ჩვენი მასწავლებელია.

ზოგიერთ ურთიერთობას ჩვენში რაღაცის აღმოჩენა შეუძლია. ზოგი ადამიანი გვაჩვენებს ჩვენს დაუცველ ადგილებს. ზოგი ჩვენს საზღვრებს. ზოგი კი უბრალოდ გვასწავლის, რომ საკუთარი თავის დაკარგვის ფასად ურთიერთობის შენარჩუნება აუცილებელი არ არის.

ზოგჯერ ზრდა არა ურთიერთობის შენარჩუნებაში, არამედ მისგან დროულად დისტანცირებაშია.

როგორ გამოვიდეთ იმედგაცრუების წრიდან?

1. აიღე პასუხისმგებლობა საკუთარ შინაგან მდგომარეობაზე.

შენი ბედნიერება მთლიანად სხვა ადამიანის ქცევაზე ვერ იქნება დამოკიდებული.

ეს არ ნიშნავს, რომ სხვისი საქციელი არ უნდა შეაფასო ან ტკივილი უნდა უარყო.

პირიქით | ეს ნიშნავს, რომ შენი ემოციური მდგომარეობის მართვის ძალა მთლიანად სხვას არ უნდა გადასცე.

ადამიანმა შეიძლება გატკინოს, გაგიცრუოს იმედი ან არ მოგცეს ის, რასაც ელოდი, მაგრამ საბოლოოდ შენ წყვეტ, რამდენად დიდ გავლენას მისცემ ამ გამოცდილებას შენს ცხოვრებაზე.

2. გაარჩიე მოლოდინი და რეალური მოთხოვნილება.

ჰკითხე საკუთარ თავს: „რას ველოდები ამ ადამიანისგან და რატომ არის ეს ჩემთვის ასე მნიშვნელოვანი?“

შემდეგ ჰკითხე: „თუ ამას ვერ მივიღებ, რას ვიგრძნობ?“

- შეიძლება აღმოაჩინო, რომ ადამიანისგან სიყვარულს კი არ ითხოვ, არამედ საკუთარი ღირებულების დადასტურებას.

- შეიძლება ყურადღებას კი არ ითხოვ, არამედ უსაფრთხოების განცდას.

- შეიძლება მისი შეცვლა კი არ გინდა, არამედ გინდა, რომ შენში არსებული შიში გაქრეს.

როცა მოთხოვნილების ნამდვილ მიზეზს ხედავ, უკვე შეგიძლია საკუთარ თავთან უფრო გულწრფელი გახდე.

3. შეცვალე რეალობა არა ძალით, არამედ საკუთარი დამოკიდებულება მის მიმართ.

ყველაფერს ვერ შეცვლი, ვერ აიძულებ ადამიანს, შეიცვალოს, შეგიყვაროს ან ისე მოიქცეს, როგორც შენ გინდა, მაგრამ შეგიძლია შეცვალო შენი არჩევანი, საზღვრები, დამოკიდებულება და ის, თუ ვის და რამდენ ძალაუფლებას აძლევ საკუთარ ცხოვრებაზე.

ზოგჯერ სიმშვიდე მაშინ მოდის, როცა ვაღიარებთ: „მე ამ ადამიანის შეცვლა არ შემიძლია.“

შემდეგ საკუთარ თავს ვეკითხებით: „მაგრამ მე რა შემიძლია შევცვალო?“

შეგიძლია შეცვალო შენი არჩევანი.

შენი საზღვრები.

შენი რეაქცია.

და ის, თუ რას დათანხმდები მომავალში.

4. ისწავლე მოსმენა.

ურთიერთობაში ცნობიერება მხოლოდ საუბარი არ არის. ეს არის უნარი, მოუსმინო ადამიანს ისე, რომ მაშინვე არ უპასუხო ბრაზით, თავდაცვით ან პრეტენზიით.

- ზოგჯერ ჩვენ მოსასმენად კი არ ვუსმენთ | პასუხის გასაცემად ვუსმენთ.

- ვიცდით, როდის დაამთავრებს საუბარს, რათა საკუთარი სიმართლე დავამტკიცოთ.

გულრწფელი მოსმენა საერთოდ სხვა მდგომარეობაა.

ეს არის მცდელობა, გაიგო არა მხოლოდ ადამიანის სიტყვები, არამედ ის ემოციაც, რომელიც ამ სიტყვების უკან დგას.

- ზოგჯერ სხვისი სიჩუმის მიღმა იმალება ის, რასაც სიტყვებით ვერ ამბობს.

- ზოგჯერ საკუთარი სიჩუმის მიღმაც | ის, რისი აღიარებაც თავად გვიჭირს.

5. დაბრუნდი საკუთარ თავთან.

შეწყვიტე მუდმივი მცდელობა, შეცვალო სხვა ადამიანი.

დაუსვი საკუთარ თავს უფრო მნიშვნელოვანი კითხვა: „მე რას ვაკეთებ ამ ურთიერთობაში? რას ვირჩევ? რას ვეგუები? სად ვკარგავ საკუთარ თავს?“

და კიდევ ერთი: „თუ ეს ურთიერთობა არასდროს შეიცვლება, მინდა თუ არა მასში დარჩენა?“

ეს კითხვა ხშირად გვაიძულებს, რეალობას თვალებში შევხედოთ, როცა ამ კითხვებზე გულწრფელ პასუხებს იწყებ, ურთიერთობებიც სხვანაირად გეჩვენება.

შენ ვერ აკონტროლებ სხვის არჩევანს | ვერ აიძულებ ადამიანს, იყოს ისეთი, როგორიც შენ გინდა.

მაგრამ შეგიძლია აირჩიო, როგორ მოექცევი საკუთარ თავს იმ ურთიერთობაში, რომელსაც ის ადამიანი გთავაზობს.

- შეგიძლია თქვა „არა“.

- შეგიძლია დააწესო საზღვარი.

- შეგიძლია დარჩე.

- შეგიძლია დისტანცია დაიჭირო.

- ზოგჯერ შეგიძლია წახვიდე.

ესეც საკუთარი თავის არჩევანია.

შინაგანი სიმშვიდე სწორედ იქ იწყება, სადაც სხვის შეცვლას წყვეტ და საკუთარ თავთან დაბრუნებას იწყებ.

- დაიბრუნე შენი ენერგია.

- გაათავისუფლე ის მოლოდინებისგან, რომლებიც სხვას არ ეკუთვნის.

- ნუ ეცდები მუდმივად მიიღო სხვისგან ის, რისი მიცემაც საკუთარ თავს შეგიძლია.

- შეწყვიტე საკუთარი ღირებულების სხვისი ქცევით გაზომვა.

- დაიწყე ყველაზე მნიშვნელოვანი ურთიერთობის აღდგენა | ურთიერთობის საკუთარ თავთან.

რადგან საბოლოოდ, ურთიერთობის ხარისხი მხოლოდ იმაზე არ არის დამოკიდებული, როგორ გექცევა სხვა ადამიანი.

ის იმაზეც არის დამოკიდებული, რას აძლევ უფლებას შენს ცხოვრებაში შემოვიდეს, რას ეგუები და რამდენად რჩები საკუთარ თავთან ერთგული.